Maurice
Çeviri
Sadri Ülkü

ISBN
9789754704365

2. baskı - Temmuz 2000
239 sayfa




Maurice

E. M. Forster

Edward Morgan Forster'ın 1914'te yazıp ancak ölümünden sonra yayımlanmasına izin verdiği Maurice, İngiliz orta sınıfından, varlıklı, ayrıcalıklı genç bir erkeğin eşcinselliğini keşfetmesinin uzun ve zorlu hikâyesi. Forster, Maurice'de, bir yandan aşkın elbette ki 'norm'lar dışında da varolabileceğini gösterirken bir yandan da böyle bir aşkı ahlâkdışı olarak nitelemekle yetinmeyip, onu gerçekdışı saymaya kadar vardıran katı bir toplumsal düzeni yargılıyor.

Edward Morgan Forster'ın 1914'te yazıp ancak ölümünden sonra yayımlanmasına izin verdiği Maurice, İngiliz orta sınıfından, varlıklı, ayrıcalıklı genç bir erkeğin eşcinselliğini keşfetmesinin uzun ve zorlu hikâyesi. Forster, Maurice'de, bir yandan aşkın elbette ki 'norm'lar dışında da varolabileceğini gösterirken bir yandan da böyle bir aşkı ahlâkdışı olarak nitelemekle yetinmeyip, onu gerçekdışı saymaya kadar vardıran katı bir toplumsal düzeni yargılıyor. Maurice, hem 19. yüzyıl İngiliz roman geleneğinin önemli sürdürücülerinden E.M. Forster'ın, kahramanının toplumsal ve duygusal 'eğitimini' konu alan Bildungsroman türünün benzersiz bir örneği; hem de cinslere, cinselliğe farklı bir gözle bakan, gördüğünü yüksek sesle dile getirmekten çekinmeyen ilk edebiyat eserlerinden biri. İletişim Yayınları, geçtiğimiz yüzyılın önemli yazarlarında E.M. Forster'ın 'Toplu Eserleri'ni yayımlamaya Maurice ile başlıyor.
Kitabın Adı
Maurice
ISBN
9789754704365
Orijinal Adı
Maurice
Yayın No
İletişim - 308
Dizi No
Dünya Edebiyatı - 64
Alan
Çağdaş Dünya Edebiyatı
Sayfa Sayısı
239 sayfa
En
130 mm
Boy
195 mm
Ağırlık
179 gr
Baskı
2. baskı - Temmuz 2000 (1. baskı - Eylül 1994)
Yazar
E. M. Forster
Çeviren
Sadri Ülkü
Kapak
Suat Aysu
Dizgi
Remzi Abbas
Uygulama
Filiz Burhan
Düzelti
Münevver Doğru
Cilt
Sena Ofset, Şefik Matbaası
Baskı
Şefik Matbaası

E. M. Forster

Ailesinin Londra’da Dorset Meydanı’ndaki evinde 1879’un ilk sabahı dünyaya geldi. Edwar Morgan Llewellyn Forster adlı bir mimar ile Alice Clara “Lily” Whichelo’nun tek çocuğuydu. Babasını erken yaşta kaybeden Forster, Tonbridge Okulu’nda öğrenim gördükten sonra King’s College, Cambridge’e kabul edildi ve burada önce klasik filoloji, daha sonra tarih eğitimi gördü. Kolejiyle hayat boyu bağını koparmayan Forster, olgunluk döneminde fahri öğretim üyeliği alacak ve dersler verecekti. Okul günlerinde Leonard Woolf, Lytton Strachey ve John Maynard Keynes gibi Bloomsbury Grubu üyeleriyle arkadaşlık kurdu; yazarlık kariyeri boyunca da bu grubun uzak çevresinde yer almayı sürdürdü. Altı romanından dördü Birinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesinden önce yayımlanmıştır: Meleklerin Uğramadığı Yer (1905), The Longest Journey (En Uzun Yolculuk, 1907), Manzaralı Bir Oda (1908) ve Howards End (1910). Savaş yıllarında İskenderiye’de Kızıl Haç yararına görev yapan Forster, savaş sonrasında daha önce de ziyaret ettiği Hindistan’a giderek Dewas Mihracesi’nin yanında özel kalemlik yaptı. On yıl arayla yaptığı iki Hindistan seyahati sonrasında Hindistan’a Bir Geçit romanını bitirmiş ve 1924 yılında yayımlamıştır. Edebiyat çevrelerinin ve halkın övgülerle karşıladığı roman aynı zamanda Femina-Vie Heureuse ve James Tait Black Memorial Ödülü’nü de kazanmıştır. Bu başarılarına rağmen Forster’ın yazarlık ve üretkenlik konusunda ciddi şüpheleri devam etmiş ve hayat boyu yakasını bırakmamıştır. Kişisel hayatını gizli tutan ve günlüğüne “Böyle davranmaya devam edersem iyiden iyiye tuhaflaşacak ve sevimsizleşeceğim,” diye yazan Forster’ın savaştan önce kaleme aldığı homoseksüel öğeler taşıyan romanı Maurice de yazarın ölümünden sonrasına değin yayımlanmamıştır. Buna rağmen Forster üretken bir edebiyat eleştirmeniydi; çeşitli süreli yayınlara incelemeler ve denemeler yazmış, Cambridge’de edebiyat üzerine verdiği bir dizi dersi Roman Sanatı (1927) adıyla kitaplaştırmıştır. Aldığı fahri doktoradan sonra hayatının geri kalanını Cambridge’de geçirdi. Forster’ın diğer eserleri arasında Cennet Dolmuşu (1911) ve The Eternal Moment (Ebedi An, 1928) adlı iki öykü derlemesi, iki deneme kitabı, iki biyografi, İskenderiye üzerine yazdığı iki kitap bulunur. 1949 yılında kendisine layık görülen şövalyelik unvanını reddetse de, 1969 yılında liyakat nişanını aldı. 1970 yılında 91 yaşında hayatını kaybetti. Külleri bir gül bahçesine döküldü. Eserlerinde Victoria devrinin sınıfçı ve ahlâkçı tutumunu ve sömürgeciliği eleştiren Forster, özel hayatında olduğu gibi edebiyatında da çelişkileri ve belirsizlikleri benimsemiştir. Zadie Smith onun hakkında şunları söyler: “Austen okurlarından hoşgörü ister. Forster’ın istediği ise daha yapışkan, daha yüz kızartıcı bir şeydir: sevgi.”